Albatros

De afstudeervoorstelling van Tom aan de Koningstheateracademie. Een voorstelling van 55 minuten over zelfacceptatie, de relatie tussen mens en natuur en een vogelkijkhut in Nieuw-Zeeland.

Vaak, om zich te vermaken, vangen matrozen
die grootse vogels van de zeeën, de albatrossen,
lome metgezellen van de reis, volgers 
van het schip over de diepe zilte zee.

Nauwelijks op de planken gelegd, spreiden
deze hemelvorsten, onhandig en beschaamd,
hun grote witte vleugels 
als roeiriemen zielig naast zich neer.

Hoe lomp en zwak is deze gevleugelde reiziger nu!
Hij, voorheen zo mooi, thans zo komisch en lelijk!
Iemand plaagt zijn bek met een brandende pijp,
een andere bootst hem mankend na, de kreupele vlieger!

De dichter is als deze prins der wolken,
die stormen opzoekt en om de boogschutter lacht;
Verbannen op aarde tussen het volks geschreeuw,
verhinderen zijn reusachtige vleugels hem om te lopen.

Charles Baudelaire (1861, vertaling van Jules Grandgagnage)

Regie: Sanne Nouws en Bertram van Alphen
Muziek: Tom van der Stelt en Indra van Dommelen
Vormgeving: Thijmen Hakenkruger
Productie: Rositha Rikkers